Birçok insan ilişkilerinde şu cümleyi kurar: “Onu çok seviyorum ama en çok da o beni yoruyor.” Bu bir çelişki gibi görünür. Sevgi, güven ve huzur getirmesi gereken bir ilişki neden aynı zamanda en yoğun öfkeyi, kırılganlığı ve tetiklenmeyi ortaya çıkarır? Bu durum bir istisna değil, aslında oldukça yaygındır. Ve psikoloji bize bunun tesadüf olmadığını söyler.

Birçok insan zaman zaman istemediği düşünceler yaşar. Ama bazı insanlar için bu düşünceler ısrarcı ve rahatsız edici olup kontrol edilemiyormuş gibi hissedilir. Bu düşünceler genellikle şöyle olur: • “Ya kötü bir şey yaparsam?” • “Ya kontrolümü kaybedersem?” • “Ya yanlış bir şey yaptıysam?” • “Ya bu düşünce benim gerçeğimse?” Bu noktada şunu bilmek çok önemli:

Bir insanın hayatında yaşadığı ruhsal çöküş her zaman aynı psikolojik süreçten kaynaklanmaz. Dışarıdan bakıldığında benzer görünen iki durum bazen tamamen farklı dinamiklere dayanabilir: Tıpkı majör depresyon ve narsistik kırılma sonrası çöküş (narcissistic collapse) gibi. Her iki durumda da kişi içine kapanabilir, motivasyonunu kaybedebilir, yoğun umutsuzluk yaşayabilir. Ancak bu iki sürecin duygusal kökenleri, tetikleyicileri ve psikolojik anlamlarının farklıdır. Bu ayrımı