Bazı ilişkiler vardır; baştan itibaren yoğun, hızlı ve sarsıcıdır. Tanışmanın ilk anlarından itibaren güçlü bir bağ hissi oluşur, taraflar kendilerini “nihayet anlaşılmış” gibi hisseder. Ancak zaman ilerledikçe bu ilişki huzurdan çok yorgunluk, yakınlıktan çok kafa karışıklığı üretmeye başlar. Klinik pratikte bu tür ilişkiler sıklıkla narsist–empat çekimi olarak karşımıza çıkar. Bu yazı, narsist–empat çekiminin ne olduğunu, bu iki

Danışanların sıkça dile getirdiği bir deneyim vardır: “Hiçbir şey yapmak istemiyorum.” Bunu çoğu kişi önce kendine karşı bir yargıya dönüştürür: “Herhalde tembelim.” Oysa bu his, çoğu zaman tembellikle açıklanamayacak kadar karmaşık, duygusal, bilişsel ve fizyolojik kökleri olan bir durumdur. Bu psikoeğitim metni, siz değerli okurların bu durumu suçluluk veya utançla değil, daha meraklı ve kendinizi daha iyi anlamaya yönelik

Görüntüde her şey yolundaymış gibi duran, dışarıdan bakıldığında “sorunsuz” addedilen ama içeride yavaş yavaş duygusal bağların koptuğu ilişkiler vardır. Kimse yüksek sesle kavga etmez, kimse kapıyı çarpmaz, bazen gündelik hayat bile sorunsuzca akar. Fakat içten içe iki kişi arasında görünmez bir duvar yükselir. İşte bu süreç, literatürde giderek daha fazla konuşulan “sessiz boşanma” olarak adlandırılır. Sessiz boşanma,

Aldatılma, ilişkilerin en sarsıcı deneyimlerinden biridir. Güveni, aidiyeti ve ilişkiye dair temel varsayımları kökten etkiler. Birçok kişi bu süreçte aynı sorunun etrafında dolaşır: “Bu ilişkiden bir şey çıkar mı? Tekrar şans vermek mantıklı mı?” Bu metin, böyle bir süreçten geçen kişilerin bu soruyu daha bilinçli bir yerden değerlendirmesine yardımcı olmak için hazırlanmıştır. 1. Aldatmanın İlişki Dinamiğindeki

Çocukluk dönemi, bireyin kişilik yapılanmasının, duygu düzenleme becerilerinin ve ilişki örüntülerinin temellerinin atıldığı çok özel bir süreçtir. Çocuğun nasıl bir çevrede büyüdüğü, büyürken hangi deneyimlerle karşılaştığı, bu deneyimler esnasında duygularını yaşamasına yeterince fırsat verilip verilmediği, ona yeri geldiğinde sınır konulup konulmadığı; erişkinlikteki davranış biçimlerini önemli ölçüde etkiler. Bazı çocuklar, ebeveynleri tarafından sürekli desteklenen, her isteği

Hepimiz zaman zaman, olayları değerlendirirken gerçeği çarpıtan düşünce biçimlerine kapılırız. Bu, insan olmanın doğal bir parçasıdır. Ancak bu düşünce hataları sürekli ve farkında olmadan tekrarlandığında, ruh halimizi, özgüvenimizi, ilişkilerimizi ve yaşam kalitemizi olumsuz etkiler. Psikolojide bu tür düşünce hatalarına bilişsel çarpıtmalar denir. Bilişsel çarpıtmalar kişiye kendi zihinsel filtrelerini fark etme imkânı sunar. Zira bunları fark etmek, düşüncelerimizi