Empat Ne Der, Narsist Ne Anlar? Bazı ilişkilerde sorun kavga etmek değildir; asıl sorun konuşulmasına rağmen temas edilememesidir. Cümleler kurulur, kelimeler söylenir ama karşı tarafa ulaştığında bambaşka anlamlara dönüşür. Özellikle narsistik özellikler ile empatik özelliklerin bir araya geldiği ilişkilerde, bu kopukluk çok belirgindir. Bu yazının amacı “kim haklı?” sorusuna cevap vermek değil; iki farklı psikolojik yapının aynı

Bazı ilişkiler vardır; baştan itibaren yoğun, hızlı ve sarsıcıdır. Tanışmanın ilk anlarından itibaren güçlü bir bağ hissi oluşur, taraflar kendilerini “nihayet anlaşılmış” gibi hisseder. Ancak zaman ilerledikçe bu ilişki huzurdan çok yorgunluk, yakınlıktan çok kafa karışıklığı üretmeye başlar. Klinik pratikte bu tür ilişkiler sıklıkla narsist–empat çekimi olarak karşımıza çıkar. Bu yazı, narsist–empat çekiminin ne olduğunu, bu iki

Danışanların sıkça dile getirdiği bir deneyim vardır: “Hiçbir şey yapmak istemiyorum.” Bunu çoğu kişi önce kendine karşı bir yargıya dönüştürür: “Herhalde tembelim.” Oysa bu his, çoğu zaman tembellikle açıklanamayacak kadar karmaşık, duygusal, bilişsel ve fizyolojik kökleri olan bir durumdur. Bu psikoeğitim metni, siz değerli okurların bu durumu suçluluk veya utançla değil, daha meraklı ve kendinizi daha iyi anlamaya yönelik